در آستانه دهههای بحرانی هزاره سوم، امنیت غذایی و پایداری منابع طبیعی به چالشی درهمتنیده تبدیل شده است. ایران با قرارگیری در اقلیم خشک و نیمهخشک، تخلیه شدید آبخوانها (کسری ۷۴ کیلومترمکعبی)، وابستگی شدید کشاورزی به یارانههای انرژی و راندمان پایین آبیاری، در معرض تهدیدات جدی امنیت غذایی و تابآوری معیشتی قرار دارد. این گزارش راهبردی، با عبور از رویکردهای سنتی و تکبعدی (سیلویی)، رویکرد همبست آب، انرژی و غذا را بهعنوان پارادایم نجاتبخش زیستبومهای روستایی و حاشیهای معرفی میکند. در این سند، ضمن واکاوی چالشهای ملی و مرور تجارب موفق جهانی، یک نقشه راه عملیاتی سهسطحی (مدیریت تقاضا، بهبود دسترسی، حفاظت زیستمحیطی) بهویژه برای کانونهای بحرانی جنوبشرق کشور (سیستان و بلوچستان، هرمزگان و جنوب کرمان) تدوین شده و الزامات حکمرانی، پایش و تابآوری سیاستها در برابر شوکهای اقلیمی و اقتصادی ارائه گردیده است.
